Welkom in de wereld van Marion en Peter | Rondreis Egypte 2003 en 2004 | punt.nl: Je eigen gratis weblog, gratis fotoalbum, webmail, startpagina enz

Onze rondreizen door Egypte.

Al vanaf het eerste moment dat we een foto hebben gezien van het doodsmasker van Toutanchamon (dat was al in onze jonge jeugd) hadden we het gevoel dat we dat masker minimaal één keer in het echt moeten hebben gezien. Aangezien het in het Egyptisch Museum in Cairo te bewonderen is moet je dus wel die kant op. Maar uiteraard is Egypte veel meer dan alleen dat masker. Vandaar ook dat we in zowel oktober 2003 als in oktober

Het doodsmasker van Toutanchamon

2004 een Nijlcruise hebben gemaakt. Inderdaad, twee keer. Wat we daar gezien hebben is namelijk zo indrukwekkend dat je het even op je in moet laten werken.

Vanaf Schiphol namen we het vliegtuig naar Luxor. Een dikke 5 uur later zijn we geland. Op de luchthaven was alles perfect geregeld. Onze gids Ibrahim, een afgestudeerde Egyptoloog die een klein jaar in Nederland heeft gewoond om Nederlands te studeren, had het meteen bij de douane al geweldig geregeld.

Voor alle gasten van Hotelplan had Ibrahim net voor de

paspoortcontrole een tafeltje waarbij je het benodigde visum in ja paspoort kon laten plakken, met stempel en al.

Hierna werd er speciaal voor onze groep een apart loketje geopend waar we als het ware zo doorheen konden

lopen. Later hoorde we van andere Nederlanders die met Neckermann waren gekomen dat de paspoortcontrole

bij hen een uur geduurd heeft. Wij zaten na een uur al heerlijk op onze boot van een welkomsthapje én drankje

te genieten. Dus de eerste indruk van onze gids was meteen al goed en die zou alleen nog maar beter worden.

Vervolgens hebben we de avond lekker relaxed doorgebracht om kennis te maken met onze reisgenoten en om de boot te verkennen. We waren in elk geval blij verrast dat we van Ibrahim te horen kregen dat we all-inclusive kregen, terwijl we dat niet geboekt hadden. Dat was een mooie meevaller. De ontvangst en de kennismaking met zowel Ibrahim als de reisgenoten was prima bevallen en dus gingen we moe van de lange reis, maar voldaan onze hut opzoeken. We hebben nog een hele reis voor de boeg, dus de rust die je kunt nemen, moet je ook nemen om overdag niets te missen van alles wat je tegenkomt. We hebben heerlijk geslapen.

De Mirage 1 van Calimera

Dag 2 (Valei der koningen)

Na goed geslapen te hebben en een heerlijk ontbijtje te hebben genuttigd vertrekken we voor een rit richting de valei der koningen. Voor we daar zijn bezoeken we eerst de tempel Ramses III. Een immens bouwwerk. Het is duidelijk dat men in de oudheid niet wars was van pracht en praal. Na hooguit 10 minuten in de bus te hebben gezeten komen we alweer aan bij

Tempel van Hatsjepsoet

de volgende tempel, de terrastempel van Hatsjepsoet (de enige vrouwelijke farao). Deze tempel is voor een groot deel in de rotsen uitgehouwen. Zo heeft eigenlijk elke tempel wel iets waardoor hij anders is dan de andere, nog los van de vorm, maar zeker ook door de manier waarop ze gemaakt zijn. De voorkant van deze tempel die is gebouwd in drie lagen, is als het ware voor de berg gezet. Een aanzienlijk deel van de tempel is echter uit de rots gehakt, wat het zeer bijzonder maakt. De tempel is dus groter dan je in eerste instantie denkt. Dat merk je al vrij snel. De weg naar de tempel is langer dan je in eerste instantie denkt en de trap naar boven heeft veel meer treden

dan het lijkt. Tegenwoordig gaat er trouwens een soort treintje van de intree van het complex naar de trap. Zoals te zien is op de foto was dat in 2003 nog niet. Bijzonder hier is de geheime verstopplaats. Hierin werden tijdens een bezetting alle mummies van de farao’s opgeborgen, zodat er niets mee kon gebeuren. De ruimte zelf was helaas niet toegankelijk voor publiek.

Vervolgens weer de bus in om naar de graven koningen te gaan. Onderweg passeren we het huis van Howard Carter, de man die in 1922 het graf van Toutanchamon ontdekte. Het huisje waar hij verbleef ligt op een heuvel aan de rechterkant van de weg. Niet veel later komen we in het dal aan. Langs de weg zie je heel veel ingangen van grafkelders. De meeste zijn te bezichtigen. Wij hadden een ticket om er drie te bekijken. Voor het graf van Toutanchamon heb je een apart kaartje nodig. Dit koste ongeveer € 15,= maar ja, als je er toch bent ben je gek dat je er niet even naar binnen gaat. We hadden al gehoord dat het maar een klein graf is, maar ondanks dat we het dus wisten, was het nog kleiner dan gedacht. Maar van de andere kant hadden we het absoluut niet willen missen! Nadat we onze ogen uitgekeken hadden naar de meest prachtige muur en plafondschilderingen is het weer tijd om terug te gaan naar de boot. Onderweg komen we nog langs de Kolossen van Memnon. Deze beelden zijn ongeveer 20 meter hoog. Na wat foto’s gemaakt te hebben (tip: maak er eentje met mensen aan de voet ervan, zodat je pas echt kan zien hoe groot ze zijn!) rijden we weer terug naar de Nijl. Omdat onze boot aan de andere kant ligt maken we met kleine motorbootjes de oversteek. Heen waren we dus kilometers omgereden om een brug te nemen, maar dit was veel leuker. Lekker een beetje uitwaaien na al de hitte van de dag.

Nadat een ieder zich na aankomst wat heeft opgefrist is het tijd voor de lunch. De boot zet zich in beweging richting Edfu. De middag brengen we door op het zonnedek. Lekker relaxen en bijkleuren Onderweg passeren we de sluizen van Esna. Als we daar liggen te wachten om “geschut” te worden wordt onze boot omringt door ontzettend veel bootjes met locals die hun koopwaar aanbieden. Een prachtig schouwspel. Veel voor weinig en garantie tot het moment dat de verkoper zijn geld heeft. Terwijl we de sluis passeren valt de avond. Het valt ons op dat er nauwelijks een moment van schemering is. Het is donker voor je het in de gaten hebt. Terwijl voor ons het moment van diner is aangebroken varen we door richting Edfu. Hier meren we aan en zullen we de nacht doorbrengen. Morgenochtend is het weer vroeg dag.

Dag 3

Nadat we weer heerlijk ontbeten hebben op de boot stappen we in kleine open rijtuigen met paard. Onze trip brengt ons naar het centrum van Edfu waar we de Horus tempel zullen bezoeken. De tocht is een geweldige dollenrit. Het lijkt wel dat de koetsiers een geweldige status bemachtigen als ze er als eerste arriveren. E.e.a. heeft dan weer het voordeel dat we meer tijd hebben voor het bekijken van de prachtige tempel. Vooral alles positief blijven benaderen natuurlijk.

Nadat we allemaal in no-time en bovendien heelhuids zijn aangekomen nabij de tempel lopen we het complex binnen. Deze Tempel is (blijkt achteraf) het best in tact gebleven van allemaal. Het lijkt hier of de tijd nauwelijks invloed heeft gehad op het gebouw. De inkepingen aan de voorgevels zijn immens. Hierin werden in de oudheid de vlaggenmasten met vaandels van de farao’s neer gezet. Het kan niet anders dan dat het toen een behoorlijke indruk moet hebben gemaakt op zijn bezoekers. Zelfs nu, zonder de vaandels, ziet het er al indrukwekkend uit. Groot, groter, grootst. Dat moet men in die tijd gedacht hebben.

Horus-tempel in Edfu

Binnen gekomen kijk je de ogen uit. Prachtige pilaren met nog mooiere Hiërogliefen. Het geschrift van de oude Egyptenaren. Dat juist dit de bestbewaarde tempel is blijkt wel uit het feit dat je hier veel studenten Egyptologie ziet die met pen en papier hele muren natekenen (of is het overschrijven?) Heel bijzonder is de draagstoel in de vorm van een boot, welke in blijkbaar ongeschonden staat nog aanwezig is. Ook de offertafel is indrukwekkend. Deze is uit één stuk vervaardigd en weegt ongelooflijk zwaar. Het lijkt haast wel dat de hele tempel hier omheen is gebouwd, want we hebben echt geen idee hoe ze die anders naar binnen hebben gekregen. Verder zie je in de muren de verhalen van het leven in die tijd. Dat varieert van hoe een vrouw het beste kan bevallen tot de manier waarop men telde en de symbolen voor de getallen. Al ken je het schrift niet, je kijkt er echt je ogen uit. Nadat we ons ook hier vergaapt hebben is het weer tijd om terug te gaan naar de boot. Ook nu gaan we weer met de koetsjes die nu trouwens beduidend rustiger rijden. Wij hadden het idee dat onze gids Ibrahim in de tussentijd even een stichtelijk gesprekje heeft gevoerd met één der opperkoetsiers. Bij de boot aangekomen hebben we weer ons dagelijkse, inmiddels vertrouwde ritueel. Opfrissen, lunchen en liggen op het zonnedek. Ondertussen varen we verder stroomopwaarts. Ditmaal richting Kom Ombo. Het bijzondere aan de tempel van Kom Ombo is dat deze als enige is geweid aan twee goden. Namelijk die van Horus en Sobek. Als je met de boot aankomt, ligt hij er prachtig bij, precies in een draaiing in de Nijl, waardoor het lijkt of je er recht naar binnen vaart.